شاعران در زمانه‌ی عسرت

تقدیم به بزرگ خس و خاشاک هنر ایران: استاد محمد رضا شجریان

 یک عمر غیر دیده ی گریان نداشتیم

پیراهنی ز یوسف کنعان نداشتیم

عمر عزیز صرف دریغ گذشته شد

فرصت گذشت و همّت جبران نداشتیم

سودایمان هماره خدا بودو نان و عشق

اما برای این همه امکان نداشتیم

اثبات بی گناهی خود را به روز حشر

جز اشک خون اقامه ی برهان نداشتیم

دندان حرص تیز ولی نان نبودمان

نان آن دمی رسید که دندان نداشتیم

 دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر

کز دیو و دد ملولم و انسان... نداشتیم

مؤمن به نفس کافر خود می شدیم کاش

کاری به مشرکان مسلمان نداشتیم

گفتند: زنده ایم، بگویید: زنده ایم

گفتیم: زنده ایم! ولی جان نداشتیم