شاعران در زمانه‌ی عسرت

  باشد از من نشانی تو را یادگاری

مثل سروی خرامان به شادی گذشتی

مثل بیدی نشاندیم در سوگواری

من : گیاه ِ دل افسرده ی بی بهارم

تو : سرا پا گلی ، رنگ و بوی بهاری

از ازل سهم تو : سلطنت ، شادکامی

تا ابد سهم من : یندگی ، بد بیاری

وای اگر تر کند قطره اشکی رخت را

آه اگر خاطرت را بگیرد غباری

مرگ سهل است و شیرین بدانم اگر تو

بر مزارم به زودی قدم می گذاری

گر چه بر شانه های دل من نشاندی

با تمام وجودت یکی زخم کاری

از دل و جان خود دوست تر دارمش چون

از تو دارم همین زخم را یادگاری

با ياد خسرو شکيبايي و تقديم به نادر پناه‌زاده

زندگي شکل يه توپه

هر طرف بچرخوني‌ش

بازم يه شکله

اين ور و اون ور نداره

غير درد سر نداره

مثل ديوار بلندي مي‌مونه

                                    که پيش چشمت قد کشيده

                                    قد کشيده تا بلنداي خدا

                                    تا خود خورشيد

ولي قدّ يه نفس کشيدن

                                    قد خالياي را راي قفس

                                                مفر نداره

راس مي‌گن که چار ديواري اختياري

راس مي‌گن

                        ولي هيچ وقت نمي‌گن

                                                            چه فايده

                                                            از اين همه

                                                                        ديوارايي که در نداره.

زندگي

            همش يه خوابه

                        يه فريبه

                                    يه سرابه

                                                يه دروغ خيلي گُندس

                                                                        اِنقده گُنده که هيچ کس نمي‌گه باور نداره.